WARTOŚĆ CZASU
Chyba każdy człowiek posiada jakiś autorytet. Może to być idol z telewizji lub jedna z bliskich osób. Nie da się jednak nauczyć wszystkiego samodzielnie. Musimy mieć wzory do naśladowania. A wybierając ten, według nas, najlepszy, przypisujemy mu właśnie miano „idola”. Nawet, jeśli nie nazywamy tego po imieniu, traktujemy go jako głównego doradcę i kogoś, kto nam imponuje. Sęk w tym, że nie zawsze nasz autorytet jest tego wart.
Wśród medialnego szlamu, trudno jest dostrzec prawdziwe wartości. A niestety, w świecie goniącym za pieniądzem i sukcesem, dzieci coraz częściej oglądają telewizję, zamiast własnych rodziców. Czułe „dzień dobry” i „dobranoc” to nieraz jedyne słowa, wypowiadane przez członków jednej rodziny. Czy można potem obwiniać potomstwo o to, że wolało wzorować się na rozkapryszonych gwiazdach estrady? Przecież, tak naprawdę, te właśnie osoby, spędzają z naszymi dziećmi lwią część dnia. Fakt, pojawiają się jedynie na ekranie, ale przynajmniej dzielą się rozterkami i radością, można je spotkać o stałych porach i nie wymigują się pracą. Ich zawodem jest bowiem pojawianie się na antenie.
Po pewnym czasie, kiedy rodzice zaczynają dostrzegać, jak bardzo media kształtują osobowość ich dziecka, mają pretensje, że ich pociechy uczą się negatywnych wzorców zachowania. Maszyna showbiznesu wymaga jednak wieloletniej pracy nad swoim imagem. A to, co dobre i moralne, już dawno stało się nudne. Celebryci pracują tak, jak i rodzice. Oni również zapewniają byt swojej rodzinie. Tyle, że aby przedrzeć się przez tłum rywali, muszą uciekać się do ekstremalnych zachowań. Wzbudzając sensację, mają bowiem większą szansę, by trafić na usta społeczeństwa, niż wiodąc przykładne życie. Nie staliby się przecież sławni, gdyby byli dokładnie tacy, jak my.
Jak uchronić dziecko przed złym wpływem mediów? Najprawdopodobniej, nie jest to możliwe, dopóki rodzic będzie miał inne priorytety. Zrzucanie winy na medialnych idoli jest mało dojrzałe. Tym bardziej, że większość z nich, to normalni ludzie, którzy zachowywaliby się tak, jak przystało, gdyby tylko mogli na tym zarobić. Istnieje jedno wyjście. Wyłącznie wypracowując swój własny autorytet u dziecka, możemy przedstawić mu świat prawdziwych, głębokich wartości. Czy jednak stać nas na takie poświęcenie?