Biorąc pod uwagę ulotność życia, wydaje się, że żadne starania nie mają sensu. Cokolwiek mielibyśmy zrobić, to przecież i tak minie. Nie warto jest się cieszyć, bo każdy rozsądny człowiek wie, że po radości, w końcu nastaje smutek. Nie warto inwestować w siebie, skoro za kilkadziesiąt lat, świat może o nas już nie pamiętać. A jednak żyjemy. I staramy się być kimś więcej, niż tylko małym człowieczkiem wśród tłumu sobie podobnych.
Chcemy zadbać o lepszy byt naszych dzieci i wnuków. Każdego dnia, wstajemy i przebywamy tę samą drogę do pracy, żeby dorobić się nie tylko pieniędzy, ale też szacunku. Walczymy o akceptację otoczenia.

Pragniemy wciąż być coraz lepsi. Dlaczego? Właśnie dlatego, by ominęła nas ulotność. I chociaż większość z nas pozostanie anonimowa dla świata, to nikt nie potrafi spocząć. Wyścig z czasem wpisany jest w nasze życiorysy. Biegniemy przez życie, próbując uchwycić, jak najwięcej.

Wykorzystać każdą sekundę, budując swój wizerunek, pozostawiając na ziemi cząstkę siebie. Dajemy światu to, co mamy najlepszego, dzielimy się wiedzą i doświadczeniem. Jesteśmy nauczycielami i uczniami trudnej lekcji bycia człowiekiem. Tylko od nas zależy, czy przekazywana treść zostanie utrwalona, zanim któregoś dnia, życie nas pokona. Bo niestety, w pewnej chwili zadzwoni nasz ostatni dzwonek.
Co będzie potem? Możemy podnieść się i wędrować dalej. Pozbawieni cielesności, pozostaniemy żywi na ustach innych osób. Tych, w których oczach jesteśmy godni ich pamięci. Wytwory naszej wyobraźni i naszego serca mogą przeżyć nas samych, służąc następnym pokoleniom. Tęsknota za nami okaże się prawdziwym wyznacznikiem jakości naszej ziemskiej egzystencji. Jednak, nie zawsze jest tak pięknie. Lekceważąc dane nam dni, przesmykując się przez życie niezauważeni, odejdziemy na zawsze. Zamykając oczy, zamkniemy wtedy także pamięć o nas.
Mając jedno życie, nie możemy go zmarnować. Nie każdemu przeznaczona jest sława, popularność. Wszyscy jednak, mamy szansę na odniesienie sukcesów osobistych. Przez cały swój ziemski czas, powinniśmy ciężko pracować nad tym, aby pozostawić po sobie dobre wspomnienie u osób, które spotkały nas na swojej drodze.

Nie od dziś wiadomo, że dobre wykształcenie otwiera drzwi do innego świata. Może zapewnić wyższe zarobki, a co za tym idzie, lepszy status społeczny. Podnosi naszą wartość w oczach innych osób, rodzi samozadowolenie. Wydaje się zatem, że to podstawa dla naszego szczęścia i życiowego sukcesu.
Wiek rozpoczęcia obowiązku szkolnego jest systematycznie obniżany. Chcemy uczyć dzieci od najmłodszych lat, aby wpoić im, jak najwięcej.

Nie ufając nauczaniu w zbyt dużych, klasowych grupach, zapisujemy potomstwo na indywidualne zajęcia pozaszkolne. Wynajdujemy kolejne atrakcje, będące automatycznie możliwością pogłębiania umiejętności i zdolności. Chcemy, by poznawały języki obce, uczyły się gry na różnych instrumentach. Zachęcamy dzieci, żeby sprawdzały swoje predyspozycje do uprawiania wielu dyscyplin sportowych. Doszukujemy się talentów, rozbudzamy ambicje. Wieczorami, maluchy padają zmęczone po całodniowym natłoku zajęć. A my, dumni rodzice, myślimy, że robimy dla nich to, co najlepsze. Poświęcamy pieniądze, żeby dzieci miały szansę na wszechstronny rozwój. Jednak, czy one naprawdę tego potrzebują? Są pozbawione prawdziwego dzieciństwa, beztroskich zabaw i typowej, rodzicielskiej czułości. Od początku uczone wytrwałości oraz ciężkiej pracy, nie potrafią przyznawać się do słabości.

Nie nauczono ich w szkole, że to cecha ludzka. Nie musiały nigdy wykuć na pamięć, na czym polega bliskość. Na lekcjach polskiego, nie uczono mówienia „kocham”. W czasie wychowania fizycznego, nie stawiano ocen za umiejętność pocieszenia drugiej osoby. Kursy językowe nie tłumaczyły, jak się wybacza ani przeprasza. Empatię znają ze słownika wyrazów obcych. Ba, potrafią nawet wymienić jego autorów.
Któregoś dnia, dziecko puka do naszych drzwi. W ręku ma dyplom prestiżowej uczelni. Wcześniej, zadowoliło zarówno nas, jak i samego siebie wzorowymi świadectwami z poprzednich szkół. Mówi biegle w kilku językach. Doskonale zna zjawiska fizyczne i chemiczne. Przychodzi jednak, by zadać jedno pytanie. Jak żyć?

W naszym zwykłym życiu codziennym zawsze znajdzie się miejsce na media. Prawie nigdy nie ma dnia, żeby nie zajrzeć do jakiejś gazety, nie włączyć telewizora, komputera lub radia. Media są nieodłącznym elementem naszego życia. Żeby nie mieć jakiegokolwiek dostępu do nich musielibyśmy chyba wyjechać na wieś lub w jakieś odludne miejsce i nie brać ze sobą telefonu i radia.

Wtedy jesteśmy w stanie odłączyć się od mediów i informacji przez nie przekazywanych. Nie ma chyba osoby, która aż tak odłącza się od świata. Wyobraźmy sobie własne wakacje- zawsze gdy wybieramy się czy to do pensjonatu nad morzem, czy pod namiot nad nieznane jezioro zawsze mamy styczność z mediami. Wiadomo, jeśli chodzi o pensjonaty czy jakieś domki. Znajdzie się tam radio i telewizja. Ale na odludziu? Wystarczy, że weźmiemy małe radyjko na baterie i mamy dostęp do wielu stacji radiowych. Zauważcie, że dużo ludzi tak robi.

Nie zawsze lubią słuchać leśnej ciszy, niektórych to przeraża, dlatego wolą posłuchać muzykę i przy okazji informacje chociażby o tym, jaka będzie pogoda. Jest to bardzo przydatne, że mamy darmowe media jakim jest radio- wystarczy mieć odbiornik fal radiowych, czyli radio, które kosztuje już nawet kilka złotych.

A jak w naszym codziennym życiu często mamy do czynienia z mediami? Więcej razy niż nam się wydaje. Przykład takiego zwykłego dnia. Wstajemy rano do szkoły lub pracy, albo zasiadamy przed komputerem przed wyjściem, albo włączamy radio, albo nawet poranne wiadomości w telewizji. Następnie jedziemy do szkoły lub pracy. Tutaj nieważne czy pojedziemy samochodem czy autobusem- będzie nam towarzyszyło radio, ponieważ kierowca autobusu zawsze słucha, a w samochodzie zazwyczaj są radia. W pracy mamy dostęp do komputera, więc znowu styczność z mediami, a jak nie komputer, to prawie zawsze buczy radio. Nie wspominając o tym, że przed pracą chętnie kupujemy świeżą gazetę. Po pracy w domu spędzamy czas przed komputerem lub telewizorem. Jak widać, ciągle ta styczność jest. I często media to wykorzystują, a my podświadomie możemy ulec manipulacji.

Te wszystkie gazety, portale media i wiadomości. My jesteśmy również współtwórcami tych wszystkich afer. Przecież sami nakręcamy media. Wysyłamy różne propozycje. Informujemy portale i zwracamy uwagę na to co umieszczają na serwisach. Nawet jeżeli nigdy nigdzie nie pisaliśmy i nie informowaliśmy o niczym żądnej gazety to i tak tworzymy to w inny sposób. Dając oglądalności i pokazując spółką medialnym że jest dany program lubiany dajemy im wskazówki w jakim kierunku mamy iść. Czytając gazety i pokazując że dany artykuł czy dany tym artykułów nam się podoba. Zawsze jakoś dajemy znaki.

Czy przez wypowiedzi jako wyrywkowi ludzie z ulicy czy dzięki internetowi. Internet jednak najlepiej wie czego ludzie chcą, wystarczy zobaczyć na komentarze jakie wystawiają pod artykułami i na ilość przeczytanych artykułów. Dzięki temu są w stan ie przeliczyć i wyznaczyć trendy panujące w danej dziedzinie. Nie mówiąc o tym że sami zapełniamy internet mnóstwem tekstu. Czy to przez komentarze i różne wypowiedzi czy tworząc właśnie strony internetów i blogi. Sama nasza klasa jest zbiorem informacji dotyczących uczniów. Przecież wyjawiamy swoje dane personalne i każdy wie kim jesteśmy. Jednak największym zbiorowiskiem różnych myśli i wielu ciekawych informacji są fora.

Ktoś kto wymyślił fora w internecie zrobił bardzo dobrą rzecz. Dzięki forom możemy znaleźć odpowiedzi na dużą ilość pytań które nasz dręczą. Takich odpowiedzi nie znajdziemy w słownikach czy w encyklopediach. Oczywiście jakże sławna Wikipedia też jest bardzo przydatnym narzędziem. Możemy się dowiedzieć mnóstwo informacji o których wcześniej nie mieliśmy pojęcia. Jednak musimy wiedzieć że nie wszystko złoto co się świeci. Sami tworzymy ten szum medialny. Umiejętnie grupa ludzi potrafi wcisnąć internautom że dany aktor cz też piosenkarka nie żyje. Różne plotki i nie tylko ranią głównie osoby o których się pisze. Jeżeli ktoś jest aktorem czy kimś znanym o którym się pisze to musi być odporny na te wszystkie bzdury które może o sobie przeczytać.

„Pieniądze to nie wszystko a wszystko bez pieniędzy to nic” – to pewien cytat z polskiego filmu. Oczywiście na początku wyglądał trochę inaczej.

Film ten nosił tytuł „Pieniądze to nie wszystko”. Chyba każdy z nas się zgodzi z tym że życie bez pieniędzy jest bardzo trudne. Pracujemy i wychodzimy codziennie rano aby zarobić. Niektórzy zarabiają więcej a inni mniej. Jednak wiadomo że trzeba jakoś przeżyć.

Mamy naprawdę dużo zawodów i o dziwo wysoką średnią zarobków w Polsce. Jednak jakby odjąć pensje polityków, aktorów i biznesmenów to ta średnia by się strasznie zmniejszyła. Jeżeli ktoś idzie do pracy zarz po studiach to się cieszy jak zarabia ponad tysiąc złotych.

 Większość praz zaraz po studiach jest bardzo słabo płatna. To nie to co politycy którzy zarabiają po kilkanaście tysięcy złotych. Jakby każdy z nas miał tyle pieniędzy miesięcznie to myśmy mieli piękne domy i mieszkania. Niestety nasze zarobki są dużo mniejsze. Nie chodzi tu o same pieniądze ale o komfort życia. Wielu z nas chce sobie dorobić do pensji. Można to zrobić jeżeli mamy jakieś umiejętności i tak zwany fach w ręku. Tylko czemu państwo nam przeszkadza zarabiać. Jest to bardzo nie sprawiedliwe że jeden podatek jest odprowadzany co najmniej kilka razy. Przecież dostajemy wypłatę z odliczonym podatkiem. Płacimy komuś za remont i on też musi odjąć podatek potem ta osoba kupuje sobie telewizor który też ma w sobie podatek. Tego wszystkiego jest zdecydowanie za dużo. Myślę że większość z nas nigdy nie zrozumie filozofii i ekonomii naszego państwa. Jeżeli chcemy sobie dorobić to również musimy sobie odprowadzić podatek. Nie dziwo że mnóstwo ludzi pracuje na czarno. Pytanie co jest lepsze. Płacić ZUS i mieć marną emeryturę czy pracować na czarno i zarabiać kilka razy więcej i odkładać na własne fundusze emerytalne? Jednak trzeba umieć oszczędzać i odkładać te pieniądze. Wiemy że państwo to robi automatycznie więc widzimy tylko ile zarabiamy brutto i nic więcej. To co dostajemy na rękę to zupełnie inna filozofia.